Minerale betonherstelling
Een klassieke betonherstelling (mechanische schade/carbonatatie) gaat als volgt in z'n werk:

Grondige reiniging van het betonoppervlak door middel van een koud waterreiniging (onder druk).
Vervolgens wordt het volledige betonoppervlak nagekeken en gesondeerd met behulp van een hamer. Alle zones waar het oppervlak gebreken of beschadigingen vertoont en waar het beton hol klinkt worden aangeduid.
De aangeduide zones worden ingeslepen met slijpschijf en vervolgens worden de slechte stukken beton weggekapt tot op een homogene, gezonde en niet-gecarbonateerde ondergrond. De vrijgekomen wapeningstaven worden aan weerszijden vrijgehakt tot er voldoende ongecorrodeerde wapening zichtbaar is. Waar nodig wordt tot achter de wapeningstaven het beton weggekapt.
Het vrijgekomen beton wordt gecontroleerd op carbonatie d.m.v. een phenolftaleïne-test. Indien na besprenkeling het beton paars kleurt, is er sprake van niet-gecarbonateerd beton.

Vervolgens wordt het wapeningsijzer ontroest door middel van schuren of gritstralen en behandeld met hecht- en beschermingsprimer.

Waar nodig worden de nodige bekistingen geplaatst en een minerale betonherstelmortel aangebracht (manueel of met spuit-apparatuur).

Wanneer er tevens sprake is van een te hoog gehalte aan chloriden in het beton (toeslagstoffen productieproces,dooizouten, constructies aan de kust) zijn er bijkomende behandelingen noodzakelijk. Bijvoorbeeld kathodische bescherming/opofferingsanodes of het aanbrengen van een corrosie-inhibitor.